Stampin' Up Workshop met Linda

Voor goed betaalbare workshops, kinderfeestjes in Swalmen en omstreken
en bestellingen van Stampin'Up
bent u hier aan het juiste adres.

Mail voor informatie:
l.opdencamp24@gmail.com

facebook: Stampin' by Linda

woensdag 24 oktober 2012

De vijf!

Ik heb laatst meegedaan met een schrijfwedstrijd van Damespraatjes. Helaas behoor ik niet tot de genomineerden, maar ik ben erg benieuwd naar de verhalen die wel genomineerd zijn, dus die ga ik zeker lezen. 
Toch wil ik jullie behalve de 8 verhalen op de site ook mijn verhaal laten lezen. 

Veel leesplezier.
En... binnenkort komt ook deel 3 van De Speeltuin ;-)



Nummer VIJF

“Nee, niet doen? Neem me niet mee. Ik wil niet. Ik heb niets gedaan. Mijn dochter…  Waar brengen jullie me naar toe? “

Lisan wordt stevig vastgehouden en in een busje gezet. Ze zijn niet echt voorzichtig met haar maar ook niet echt agressief. Ze zijn vooral vastberaden en maar goed ook.

“Janske…help me… haal me hier uit! Wat doen ze met me? Hoe kun je me dit aan doen?”

Janske kijkt het busje na. Nu zal er rust komen, rust in de familie. Eindelijk zal haar zus de hulp krijgen die ze nodig heeft.

Ze start de auto en rijdt achter busje aan.

***

Het is maandagochtend, Tamara gaat naar school, tenminste dat denkt haar moeder. In werkelijkheid gaat ze de stad in. Alleen. Per toeval komt ze in de stad haar beste vriendin Kim tegen. Samen kletsen ze de hele middag. Mensen kijken vreemd naar hen. Net alsof ze weten dat ze eigenlijk op school hoort te zitten. Ze kan op haar leeftijd toch ook gewoon een baantje hebben en een dagje vrij? Dat is toch niet zo vreemd? Of kijken ze naar haar dikke buik? Zwanger van haar eerste kindje, een meisje. Ze wil haar dochtertje Ilse noemen. Dat heeft ze altijd een erg mooie naam gevonden. Tot nu toe gaat alles goed. Ze heeft nauwelijks kwaaltjes en haar buik groeit goed. Nog 2 maanden voor de uitgerekende datum. Het begint natuurlijk wel spannend te worden nu. Het kamertje is klaar. Nou ja, het kamertje. Haar eigen kamertje in het appartement waar ze met haar moeder woont. Ze heeft een ruime kamer en hierin heeft ze een hoekje gecreëerd voor haar dochtertje. Een leuke wieg, een boxkleed op de grond, en zelfs de speeltjes liggen al klaar. De kleertjes liggen in haar eigen kast erbij. Alleen een badje moet ze nog kopen. Misschien zou ze dat nu wel eens kunnen doen.

Na de aanschaf van het badje, neemt ze afscheid van Kim en gaat gauw naar huis. Daar aangekomen, zegt ze haar moeder vanuit de gang goedendag en gaat meteen naar boven om het badje een plek te geven.  Als ze daarmee klaar is, gaat ze beneden thee drinken met haar moeder. Haar moeder die alweer bezig is het hele huis te poetsen. Houdt ze nu nooit op? Heeft ze niet even tijd voor haar? Ze luistert niet eens naar wat ze te vertellen heeft. Het zou haar niet eens verbazen als haar moeder niet wist dat ze oma werd.

“Mam, nou luister eens.” Zegt ze.

“Hoezo? Wat wil je dan vragen?”

“Mam, moet ik nou voor borstvoeding of flesvoeding kiezen?”

“Wanneer?”

“Als mijn kindje er is.” Zegt Tamara.

Lisan kijkt haar vreemd aan. “Als je kindje er is… Dat duurt toch nog een eeuwigheid voordat jij een kindje krijgt.”

“Nou zolang is het niet meer hoor.” Maar Tamara heeft al geen zin meer om het gesprek verder te voeren en gaat naar boven.

***

Marie staat op, kleed zich netjes aan, neemt een snel ontbijt en vertrekt naar haar werk. Ze zet de computer aan en loopt naar de koffieautomaat. Schenkt zichzelf en haar baas een kopje koffie in. Terug aan haar computer bekijkt ze haar mail. Lisan heeft haar gemaild. Of ze vanavond op tijd komt voor het eten zoals ze hadden afgesproken. Eens in de zoveel tijd eten ze samen, maar dat dat nu net vandaag moet zijn. Ze heeft een drukke dag en weet niet hoe laat het zal worden. Ze mailt gauw even terug dat ze hoopt er op tijd te zijn. Dan moet Lisan maar even geduld hebben als ze wat later is. Maar ja, ze weet dat dat lastig is voor haar. Lisan is heel precies in alles. Het huis ziet er ook altijd zo keurig schoon uit, alsof alles iedere dag gepoetst wordt.

De dag schiet lekker op en Marie kan toch redelijk op tijd vertrekken. Voordat ze naar Lisan gaat, kleedt ze zich nog even snel om. Ze neemt een bosje bloemen en een fles wijn mee. Ze loopt de trap op en de heerlijkste geuren komen haar al tegemoet. Lisan heeft weer heerlijk gekookt. Een heerlijke courgettecrumble en andere lekkere verse salades staan op tafel. Lisan zegt niets. Zou ze boos zijn? Is ze te laat?

“Je weet toch dat ik niet van bloemen houdt” zegt Lisan. “Er komt altijd zoveel rommel vanaf, en dan moet ik alles weer schoonhouden.”

Marie en Lisan genieten van de maaltijd, praten met elkaar over het werk en het huishouden en settelen zich daarna lekker op de bank om nog na te genieten van een glaasje wijn.

Na een tijdje stapt Marie op. Lisan gaat de keuken in en ruimt alles tot in de puntjes op. Als ze klaar is gaat ze naar boven en gaat naar de kamer van haar dochter. Deze ligt op haar bed met een boek en de muziek staat hard aan. Ze kijkt niet op en Lisan loopt naar haar eigen slaapkamer.

***

Tamara heeft pijn. Veel pijn. Vooral in haar onderbuik. Zouden dit weeën zijn? Ze heeft geen idee. Het is haar eerste kindje en ze heeft eigenlijk nog 7 weken te gaan. Toch vertrouwt ze het niet. Ze roept haar moeder, maar die hoort haar niet. Zou ze even onder de douche gaan? Midden in de nacht? Nou ja, haar moeder wordt er vast niet wakker van.

Na een lange hete douche voelt Tamara zich al weer een stuk beter. De pijn is weggetrokken. Het is 5 uur in de ochtend. Terug naar bed? Ze loopt toch naar beneden en pakt een glas water, gaat op de bank zitten en zet de laptop aan. Even facebook dan maar. Een aantal van haar vrienden heeft op haar nieuwste status gereageerd.

Uiteindelijk valt ze op de bank in een onrustige slaap. 

Laat in de ochtend wordt ze wakker.  Haar moeder staat ook net op.

***

“Waarom ben ik hier? “ vraagt Lisan, “wat heb ik gedaan? Ik kan me aan niets herinneren?”

“U had het over uw dochter, Tamara. Waar is uw dochter? En u zou Oma worden van een 
kleindochter?”

Lisan kijkt de man vreemd aan. “Waar heeft u het over? Oma worden? Mijn dochter? Ik wist niet…”

“Uw vriendin, Marie, was gisteren nog bij u komen eten? Haar bloemen lagen al in de afvalbak. U houdt van een opgeruimd huis is het niet?” onderbreekt de man haar.

“Ik wil graag dat mijn huis netjes is ja…” Lisan weet niet wat ze ervan moet denken. “Wie is Marie?”

“Kent u Kim? De vriendin van Tamara? Is ze wel eens met uw dochter mee naar huis gekomen? “
Lisan vindt het gesprek steeds vreemder worden. Waar heeft die man het over. Wie zijn al die mensen? Is ze nu gek geworden of zo?

“Kunt u me uitleggen hoe het komt dat u briefjes schrijft aan uw dochter en haar vriendin, uw vriendin Marie, en allerlei babyspullen in huis heeft? En dat terwijl u als alleenstaand ingeschreven staat bij de gemeente?  Waar is uw dochter met uw kleindochter?”

“Mijn dochter. Mijn kleindochter? Kim, Marie… ik weet niet…”
Lisan barst in snikken uit. Ze heeft het in de gaten. Ze heeft er al eens eerder over gelezen en haar moeder had hier ook last van. Zij dan ook? Ze heeft het nooit door gehad. Tot nu. Janske bedoelde het dus echt alleen maar goed toen ze haar mee liet nemen met deze mensen. Ze heeft haar moeder altijd knettergek verklaard. Ze deed soms alsof ze haar niet eens kende en de andere keer was ze poeslief. Maar haar moeder wist het toch? Ze wist het toch van zichzelf? Waarom zij dan niet?

“Is het…… heb ik…… ben ik …… schizofreen?”

De man kijkt haar bedachtzaam aan. Het lijkt alsof hij twijfelt haar de waarheid te vertellen.

“Ja mevrouw, u heeft vier persoonlijkheden die wisselend naar voren komen en een eigen leven leiden. De vijfde persoon is onderweg, uw kleindochter. We hebben u opgenomen om u hiervan proberen te genezen. U te helpen om te gaan met deze personen in u en te proberen de vijfde niet toe te laten. We hebben het beste met u voor, dat moet u geloven.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen