Stampin' Up Workshop met Linda

Voor goed betaalbare workshops, kinderfeestjes in Swalmen en omstreken
en bestellingen van Stampin'Up
bent u hier aan het juiste adres.

Mail voor informatie:
l.opdencamp24@gmail.com

facebook: Stampin' by Linda

maandag 17 september 2012

Kippenvelmoment


Dan doe je mee aan een schrijfwedstrijd, een gedichtenwedstrijd. Stop Discriminatie.

Vervolgens ga je op je werk met de filmcamera observeren in groep 6-7-8 tijdens een les Sociaal Emotionele Ontwikkeling. De toneelstukjes gaan over pesten, treiteren en er niet bij mogen horen. Het gaat deze les vooral om het oplossen van het pestgedrag. Wie durft er tegen de pesters in te gaan. Wie neemt het op voor de gepeste leerling.

Het deed me zo denken aan mijn gedicht Mezelf zijn dat ik het in een opwelling aan de klas heb laten lezen. Het gedicht stond groot op ons digitale schoolbord. De kinderen lazen het aandachtig en waren muisstil. Ik wist niet wanneer ik de stilte moest doorbreken. Was iedereen al klaar met lezen en waren ze onder de indruk, of waren ze nog niet klaar? Een kippenvelmoment. 
Even laten bezinken, even denktijd geven en toen heb ik de stilte toch maar doorbroken even nagepraat waarbij de kinderen konden vragen stellen.

Ze vroegen of ik vroeger ook naar de meester of juf was gegaan en of dit geholpen had. Een leerling zei: “Het gaat toch helemaal niet om het uiterlijk, maar om het innerlijk?” Mijn collega vroeg of ik nog wel naar school durfde. Daar had ik nog niet eens bij stil gestaan. Ik ging altijd graag naar school, leerde graag en de vakanties duurden me vaak te lang.

Wel vond ik de momenten van het groepjes maken bij de gym vervelend. Werd altijd als laatste gekozen. Dit is dus ook iets wat ik als leerkracht nooit laat doen. Groepjes maken door de leerlingen zelf. Het zijn altijd dezelfde die overblijven. Ook het fietsen naar huis was vervelend. Meerdere keren werd mijn tas van de fiets getrapt en ook de werkjes die ik had gemaakt bij handvaardigheid (ik kan me nog een leuk huisje met tuinhek herinneren gemaakt van ijslollystokjes) kwamen niet heelhuids thuis aan. Kinderen inhalen was een ramp en nog vind ik het vervelend als ik op de fiets aan schoolgaande jeugd moet vragen of ik even langs mag. “Heel even dan…” hoor ik ze al zeggen.

Raar wat het zoveel jaar later nog met je kan doen eigenlijk. En dat terwijl ik een heerlijk leven heb, leuke vrienden, veel vrienden, echte vrienden!

Wat is jouw kippenvelmoment? Zomaar op een dag, onverwacht? 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten