Stampin' Up Workshop met Linda

Voor goed betaalbare workshops, kinderfeestjes in Swalmen en omstreken
en bestellingen van Stampin'Up
bent u hier aan het juiste adres.

Mail voor informatie:
l.opdencamp24@gmail.com

facebook: Stampin' by Linda

zaterdag 29 september 2012

Een meidenweekend!!

Vrijdagochtend, twintig minuten over zeven. Ik loop met een zwarte rugzak richting het station in Swalmen. Het is rustig op de straten. Koud. Toch maar gekozen voor mijn winterjas, want je weet maar nooit welk weer het wordt. Een weekendje weg. Een weekendje weg met een vriendin, Katja. Een weekendje zonder kinderen, zonder man, zonder klok. Behalve nu dan, nu ik op tijd bij het station wil zijn om de trein te halen. Met de trein reizen is heerlijk, maar kan ook wat stressvol zijn. Je moet op tijd zijn, je wilt geen vertraging en al zeker geen trein missen.

Ik kom op tijd op het station aan. Nog vijf minuten voordat de trein aankomt. Katja zit er al in. Samen rijden we door naar Venlo. Daar komen we een paar minuten voor acht aan. We lopen snel naar het juiste perron voor de trein naar Düsseldorf en zijn meteen een beetje in verwarring. De trein in die richting vertrekt een paar minuten eerder dan op ons blaadje staat vermeld. 8.05 i.p.v. 8.08. Gelukkig zien we net een conducteur aan komen lopen en we gaan direct naar hem toe. Hij deinst achteruit en zegt quasi geschrokken: "Jeetje, ik word meteen door twee dames overvallen. Ik wil alleen maar even een sigaretje roken en een kop koffie drinken."
We vragen hem of de trein die naar Düsseldorf gaat ook onze trein is, omdat hij net wat eerder vertrekt wanneer ik op ons blaadje zie dat ik verkeerd heb gekeken. Hij vertrekt inderdaad om 8.05 en komt om 9.08 in Düsseldorf aan. De man wijst ons dat de trein er al staat. De klok geeft aan dat we nog maar 1 minuut hebben om naar de trein toe te lopen. De conducteur roept ons nog na: "Kijk uit, dadelijk missen jullie hem nog. Eigen schuld, had je mij maar gewoon mijn sigaretje moeten laten roken."

De trein vertrekt nadat we zijn ingestapt.

In Münchengladbach krijgen we ineens de schrik van ons leven. Het zal ons toch niet gebeuren dat we niet gewoon op een normale manier in Frankfurt am Main aankomen. De trein rijdt na de stop achteruit. Toch niet terug hè? De overige passagiers zijn de rust zelve en wij zitten met verschrikte gezichten en vraagtekens boven ons hoofd te wachten op de aankondiging van het volgende station. Na een paar minuten komt de verlossende stem van de machinist. Hij noemt de naam van het volgende station. Gelukkig, we zitten nog steeds goed.

In Düsseldorf hebben we wat meer tijd. We moeten een kwartier wachten en verbrengen deze tijd met het alert blijven op alle aankondigen die op het station gebeuren. Een omroepster blijkt echter steeds alle binnenkomende en vertrekkende treinen aan te kondigen zonder dat deze vertraging hebben. In de trein zoeken we onze zitplaatsen op. We zitten in een kleine afgezonderde ruimte. Twee mannen en een meisje zitten hier al en we nemen onze plaatsen in. In het gangetje zien we een mevrouw regelmatig voor onze deur naar binnen staan kijken en op haar blaadje. Het lijkt een beetje alsof dadelijk de dooddoeners van Harry Potter de trein binnen zullen komen. Opnieuw zijn we op onze hoede. Pas na een aantal keer heen en weer gewandeld te hebben, durft de vrouw binnen te komen vragen of de twee heren toevallig op hun plaatsen zitten en of haar moeder hier wellicht mag zitten. De mannen kijken eens nonchalant op hun blaadje en geven aan geen plaatsen gereserveerd te hebben en staan op hun uiterste gemak op om plaats te maken.

Nadat de moeder van de mevrouw zich heeft gesetteld  de mevrouw zelf bleef bij de koffers, komt de conductrice langs. Ze vraagt onze kaartjes. Katja geeft een kaartje. De conductrice werpt het bijna terug in Katja's schoot en zegt: "Hier heb ik niks aan, dit is de reservering." Katja weet even niet hoe en wat en kan de juiste kaartjes nauwelijks nog vinden door de strenge stem van de conductrice. Uiteindelijk geven we de juiste kaartjes en geeft de conductrice nog even aan dat Katja haar tassen van de stoel naast haar moet halen, zodat mensen eventueel nog plaats kunnen nemen. We besluiten dat we deze conductrice niet echt aardig vinden en gelukkig zien we haar de verdere reis niet.


Keurig op tijd, zonder enige vertraging, komen we om tien voor elf aan in Frankfurt am Main. We lopen het station uit, maken onze eerste foto's en gaan dan op zoek naar de juiste straat. Nergens natuurlijk straatnaambordjes te zien en dus vragen we een buschauffeur van zo'n Hop on Hop off bus. Hij wijst "vriendelijk" een richting uit en we weten even niet of hij ook de juiste richting op heeft gewezen. We willen toch de straat in lopen die hij wijst en wachten bij het stoplicht. Een andere man wacht ook, weliswaar midden op straat waardoor hij bijna overreden wordt. We steken even later de straat over en lopen inderdaad meteen in de juiste straat. Het hotel is vrij snel gevonden en van de "Red Light District" dat naast het hotel zou liggen is nog niets te zien. Nog niet.


Dit belooft een erg gezellig weekend te worden. We zijn al goed aangekomen en dat wil al heel wat zeggen. De plannen van wat we allemaal willen zien zijn gemaakt, het weer is goed, het hotel is sjiek. Wat willen we nog meer!

Hier nog even een foto-impressie:

Römerplatz



Kürbisse


 Alte Oper

En toch de Red light district.

Palmengarten





 De Dom

Frankfurter ZOO 








2 opmerkingen:

  1. Eventjes terug aan het lezen in jou blog,wat leuk die kletspraat van de kids en wat zijn de reacties en de manier van dingen doen in dit verhaal herkenbaar ;) misschien zijn we stiekem toch familie ;)

    BeantwoordenVerwijderen