Stampin' Up Workshop met Linda

Voor goed betaalbare workshops, kinderfeestjes in Swalmen en omstreken
en bestellingen van Stampin'Up
bent u hier aan het juiste adres.

Mail voor informatie:
l.opdencamp24@gmail.com

facebook: Stampin' by Linda

zaterdag 21 juli 2012

Toeval, Lot of een onvermijdelijke samenloop van omstandigheden?


Het lijkt soms alsof toeval niet bestaat, maar soms…

Zo gingen wij van de week ’s avonds eens naar een keukenzaak. We gaan binnenkort de garage ombouwen tot een soort van bijkeuken/extra ruimte en willen daar graag een keukenblok plaatsen. Niet moeilijk gewoon een aantal kasten en een werkblad. Geen apparatuur, geen wasbak, gewoon eenvoudig. En aangezien we zelf niet zo van het klussen in huis zijn en het toch wel mooi willen hebben, willen we dit dus laten doen.

Na een heel aardig gesprek met een aardige verkoper, begonnen we zelfs te twijfelen of we niet meteen ook de keuken zelf moesten aanpakken. Ik zeg al vanaf dat we hier wonen dat ik ooit een fatsoenlijke oven wil en langzaamaan begint het ook wel oud te worden. Spotjes onder de keukenkastjes hangen los, deurtjes beginnen kapot te gaan, de bovenkant is niet mooi afgewerkt en ik wil niet weten hoeveel stof en dergelijke er op de kastjes ligt. 
De aardige verkoper wilde ons nog wel even een aantal ovens laten kijken en wat daarin de mogelijkheden zijn. Dus lopen we met hem mee, langs het raam waar onze auto (een Alfa Romeo) geparkeerd staat. En ja hoor,… toeval?, … ineens gaat het gesprek niet meer over keukens, werkbladen of ovens, nee het gaat over Alfa’s. De verkoper wilde er een kopen, maar was nog rond aan het kijken. Wilbert wist hem dus van alles te vertellen waar hij nog op moest letten. De nokkenasversteller zou kapot kunnen zijn als de auto wat rammelt bij het starten, de distributieriem die om de zoveel km vervangen moet worden en nog meer zaken die ik niet meer heb onthouden omdat ik totaal geen verstand heb van auto’s. Ik kijk, als vrouw, natuurlijk alleen naar de kleur, maar goed dat durfde ik de verkoper niet eens meer te vragen ;-) Wel durfde ik op het laatst nog heel even kort een vraag te stellen over de keuken voordat we naar buiten gingen. De verkoper wilde Wilbert graag meenemen bij de aankoop van zijn nieuwe auto. Mijn antwoord: Prima, dan is er vast wel wat extra korting te regelen op de keuken.

Een dag later…

Wij gaan kennismaken bij onze nieuwe buren. Zij wonen er al een tijdje, maar door de drukte was het er nog niet van gekomen. Vorige week stond zij op de stoep en kwam ons uitnodigen. We hadden ons er niets van voorgesteld omdat we totaal niet wisten hoe ze waren en gingen dus met een open blik erheen. Weliswaar een beetje met knikkende knieën omdat zij een hond en een kat hebben en wij allebei niet zo’n dierenfans. Wilbert is “gelukkig” dan ook echt allergisch voor katten en honden en dat konden we als het echt nodig was dan nog als smoes inzetten.  Maar het viel mee. De hond zagen we niet (later bleek dan ook dat het beestje treurig genoeg was overleden omdat het oud was en niet meer kon aarden in hun nieuwe huis) en de kat was meer boven en buiten dan in de kamer. Wel was het erg gezellig. De buurvrouw is heel creatief en boetseert en geeft hierin workshops. Hiervoor hebben zij de garage ook laten verbouwen tot atelier (met ook een keukenblok wat we natuurlijk mochten bewonderen) en de man, tja toeval bestaat toch echt denk ik inmiddels, is muziekfanaat en heeft een eigen muziekkamer. Hij mag de singles (jawel, die kleine lp’s;-)) niet meer in de woonkamer hebben staan. Wel heeft hij beneden een jukebox, die hij van zijn vrouw dan weer niet te hard mag zetten. Maar goed, bijna de hele avond wordt er dus over muziek gepraat, afspraken gemaakt om samen naar de platenbeurs in Neerkant te gaan, en zelfs krijgt Wilbert nog een aantal singles mee die de buurman dubbel heeft. Het wordt uiteindelijk lekker laat, maar zeker gezellig en dit was vast niet de laatste keer dat we een avondje met ze hebben doorgebracht. 
Binnenkort hebben we straatfeest en ik weet nu al met wie Wilbert die avond veel zal kletsen!

Geloven jullie in toeval, het lot of is alles een onvermijdelijke samenloop van omstandigheden???

1 opmerking:

  1. Ik geloof vooral in Karma! Wie goed doet, goed ontmoet. En dat je zelf contact zoekt met gelijkgezinden, zit volgens mij in onze genen. Dat doe je met je intuïtie, je zesde zintuig, je ogen, ogen en letterlijk je neus! Als de verkoper jullie niet had aangestaan, als persoon, waren jullie waarschijnlijk niet eens zo'n uitgebreid gesprek aangegaan. Maar zo af en toe krijg je inderdaad eens het gevoel, dat toeval niet bestaat. Maar waarom de dingen dan lopen, zoals ze lopen, geen idee. Zo ben ik de afgelopen weken ineens benaderd via FB door twee oude bekenden uit Hamburg. Daniela, mijn vriendin van school, en Jennifer, een collegaatje van Adler. Die elkaar niet kennen. Ik verander mijn FB naam voorlopig maar niet. Wie weet, wat er nog meer gebeurd. Daarmee help ik het lot een beetje ;-)

    BeantwoordenVerwijderen