Stampin' Up Workshop met Linda

Voor goed betaalbare workshops, kinderfeestjes in Swalmen en omstreken
en bestellingen van Stampin'Up
bent u hier aan het juiste adres.

Mail voor informatie:
l.opdencamp24@gmail.com

facebook: Stampin' by Linda

woensdag 4 juli 2012

Peuterpuberteit versus Peuterliefde


Ja hoor, onze oudste dochter, Meike, is 3 jaar. Een echte leeftijd voor de peuterpuberteit. Dit is ook duidelijk te merken ;-) Het ene moment is ze poeslief en het andere moment wil ze haar zin doordrijven en wordt ze boos. Niet zo maar even boos, nee driftig boos. Ze kan dan een half uur lang huilen en gillen. Er valt niet met haar te praten en haar afleiden heeft geen enkele zin.

Laatst hebben we een ruime week lang drama gehad bij het naar bed gaan. Nou ja, we, vooral ik. Want als mijn man haar alleen naar bed bracht (en ik was niet thuis) was er niets aan de hand. Als ik er wel was, hield ze het heel lang vol om steeds opnieuw van haar kamertje af te komen. Steeds weer de deur open, de kamer uit, huilen en huilen. Ik bracht haar dan terug, zei niets, legde haar in bed en ging weer. Precies zoals onze tv-nanny’s het ons voor doen. Geen aandacht geven, één keer zeggen dat het bedtijd is, en daarna niets meer zeggen. Nou het werkt wel hoor. Na drie kwartier zei Meike: “mama, muziekje aan? Dan gaat Meike braaf slapen.” Dit deed ik natuurlijk niet, want volgens de tv-nanny’s moet je volhouden en niet toegeven aan de gevraagde aandacht. Weer een kwartier later huilde Meike: “Praten, mama!” Ook dit deed ik natuurlijk niet. In het tweede uur dat ik boven was. (ik had inmiddels mijn mobieltje gehaald om met mijn man te kunnen what’s appen en hij had me iets te drinken gebracht ;-)) werd Meike al stiller. Ze huilde niet meer, wel kwam ze nog steeds van de kamer af. De deur was nog niet dicht of ze stond al naast haar bed. Zodra ze mij echter weer tegenkwam op de gang, ging haar hoofdje hangen, draaide ze zich om, kroop haar bed weer in. Ik deed het licht uit, de deur dicht en liep weer naar onze eigen slaapkamer. Nog voor ik daar was, ging haar deur weer open. Eindelijk na 2 uur (het was 22.00 in de avond), hoorde ik haar aan het koordje van het muziekspeeltje trekken en viel ze in slaap. Eindelijk, ik kon naar beneden. Zo ging het de dagen erna wanneer ik thuis was ook, alleen duurde het gelukkig steeds minder lang. Af en toe ben ik expres rond bedtijd boodschappen gaan doen, zodat we een rustige avond zouden hebben. Dat werkte wel.

En na een ruime week ineens een ommekeer. Vanavond zei ze bijvoorbeeld zelf om 19.15: “Mama, mag ik naar bed, ik ben moe.” Rustig naar boven, pyjama aan, tanden gepoetst, liedjes gezonden, verhaaltje verteld en Meike is gaan slapen. Driftbuien overdag heeft ze ook nog wel, maar duren niet zo lang meer en zijn iets minder heftig.

Ze is op de meeste momenten weer superlief. Vanmorgen kroop ze nog even bij me in bed en omdat ik de afgelopen dagen last had van mijn nek vroeg ze: “mama, hoe is het met je nek? Is de nek weer beter?” Super lief toch dan smelt je als moeder gewoon. Al weet ik ook dat het eigenbelang is. Ik had haar verteld haar niet te kunnen dragen omdat mijn nek zeer deed, en als mijn nek geen pijn meer doet, kan ik haar dus weer eens van de trap afdragen als ze niet zelf wil lopen ;-).

Nog een voorbeeld van vandaag. Meike had een paar snoepjes gehad. En ik vroeg als grapje of ze niets voor mij had overgelaten. Ze keek me aan, stond op en liep naar de keuken. “Wat ga je doen?” vroeg ik nog. “papa-mama’s-chocolade pakken” zei ze. We hadden laatst een doos Merci gekregen en daar kwam ze me een reepje van brengen. Kei schattig.

Door al deze lieve en schattige momenten, en ook al is het soms een beetje uit eigenbelang, vergeet je de dagen die wat moeilijker zijn sneller en blijven deze momenten in gedachten. Gedachten om van na te genieten.



3 opmerkingen:

  1. Gelukkig snijdt het mes aan twee kanten. Ook mijn zoon weet inmiddels heel goed dat hij zin gedrag moet compenseren met lieve momenten ;-) En tja, dan "vergeet" je de driftbuien meteen weer.
    Volgens mij heb jij echt een schat van een dochter! :-)

    P.s.: bedankt voor je reactie op mijn blog! En ja, ik ga ook naar de workshop van Marelle Boersma! Ontmoeten we elkaar daar?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Petra, lijkt me gezellig om elkaar te ontmoeten. Kunnen we nog meer peuterervaringen uitwisselen ;-)

      Verwijderen